Hidronefroza
AMBULANTA
Mokraćni kamenci
Što su mokraćni kamenci?
Neki se minerali ne otope u potpunosti u mokraći pa stvaraju kristale. Nakupljanjem kristala nastaju agregati koje nazivamo kamenci tj. UROLITI. Ime dobivaju po mineralu od kojeg su građeni. Najčešće se pojavljaju STRUVITI i OKSALATI.
Uroliti u mokraćnom sustavu mogu proći bez nekih specifičnih znakova, mogu uzrokovati cistitis ili mogu uzrokovati opstrukciju tj. začepljenje uretre.
Faktori koji ubrzavaju nastanak kamenaca su: infekcija mokraćnih putova, genetika, hrana, volumen mokraće i učestalost mokrenja. Primijećeno je da je prisutstvo kamenaca veće kod životinja koje žive u kući i malo se kreću. Debljina je također jedan od faktora rizika.
PASMINE SKLONE KAMENCIMA
Iako svaki pas može dobiti kamenac, neke su pasmine ipak predisponirane. Najčešće zahvaćene pasmine pojavom struvitnih kamenaca su:
- Minijaturni šnaucer
- Shi Tzu
- Minijaturni pudl
- Koker španijel
- Lhasa apso
- Havanski bišon
Oksalatni kamenci su učestaliji kod:
- Minijaturni šnaucer
- Lhasa apso
- Jorkširski terijer
Psi bilo koje dobi mogu imati kamence, a obzirom da je potreban određeni vremenski period za njihov nastanak, rijetko ćemo ih naći kod mladih životinja.
Struvitni kamenci češće će se javiti u ženskih životinja (85%), dok su oksalati učestalija pojava kod mužjaka (psi 73%, mačke 55%).
Koji su simptomi?
Simptomi su rezultat neprohodnosti mokraćnog sustava i oštećenje sluznica: promjenjena količina mokraće, krvava mokraća, bolnost pri mokrenju... Kod bubrežnih kamenaca i kamenaca u mokraćovodima može se javiti bolnost u abdomenu, često bez simptoma osim ako ne dođe do upale bubrega, ali može doći do kroničnog oštećenja bubrega i na kraju uremije.
Kako se Mokraćni kamenci dijagnosticiraju??
Tijekom kliničkog pregleda ponekad se kamenci u mokraćnom mjehuru mogu palpirati no često su vrlo sitni pa je potrebno pribjeći dijagnostičkim pretragama: ultrazvuku i rentgenu.
Kako se kamenci liječe?
Ukoliko dođe do opstrukcije uretre, opće stanje životinje se vrlo brzo može promijeniti i životinja se nalazi u životnoj opasnosti. Može doći i do zatajenja bubrega. Kirurško liječenje je jedina opcija u tom slučaju.
Opstrukcija uretre najčešće se javlja u muških mačaka. Vidite li vašu mačku da se napreže prilikom mokrenja provjerite izlazi li iz nje mokraća. Ukoliko ne, hitno ju odvedite vašem veterinaru. Zavisno od kliničkog nalaza veterinar se može odlučiti za kateterizaciju ili za otvaranje mokraćnog mjehura.
Nakon uklanjanja kamenaca, veterinar će vas upozoriti na poseban režim prehrane vašeg ljubimca. Danas postoje već gotove hrane formulirane upravo kako bi se spriječio ponovni nastanak kamenaca. Vrlo je važno da se prehrana sastoji isključivo od te hrane, bez ikakvih poslastica i grickalica.
Kamenci uzrokuju upalu mokraćnih putova te je potrebno da životinja određeno vrijeme uzima i antibiotike.
Hidronefroza
Hidronefroza predstavlja dilataciju bubrežne zdjelice i divertikuluma, povezanu s progresivnom atrofijom bubrežnog parenhima uslijed nemogućnosti otjecanja mokraće. Stupanj dilatacije ovisi o trajanju i stupnju opstrukcije. Mogući uzroci opstrukcije izvodnog kanala mogu se svrstati u prirođene i stečene. Prirođeni uključuju atreziju uretera, stenozu, torziju i ureterocele. Te se abnormalnosti često mogu naći zajedno sa ektopičnim ureterom.
Stečeni uzroci su neoplazije, krvni ugrušci, traume, uroliti, upalni procesi i iatrogena ligacija uretera prilikom kastracije kuja. Kao rezultat opstrukcije otjecanja urina, u bubrežnoj zdjelici raste tlak i dolazi do proširenja iste. U početku su glomeruli pošteđeni promjena, no u kasnijoj su fazi i oni zahvaćeni te atrofiraju. Istovremeno su komprimirane krvne žile, te dolazi do ishemije bubrega i njegove degeneracije. Polako bubreg zaprima formu velike vreće tanke opne uz čiji se rub nalazi atrofirani bubrežni parenhim. Zatajenje bubrega nastupa samo ukoliko se ove promjene odvijaju na oba bubrega.
Česta komplikacija opstrukcije mokraće je bakterijska infekcija, a na opip se promijenjeni bubreg doima poput tvrde mase. Aspiracija takvog bubrega dovodi do njegovog kolapsa.
U dijagnostici se koristimo ultrazvukom uz pomoć kojeg možemo detektirati promjene manjeg ili većeg stupnja. Ekskretorna urografija je ipak najosjetljivija metoda kojom možemo detektirati blage, suptilne dilatacije bubrežnog ekskretornog sustava koju se javljaju kod pijelonefritisa (bakterijska infekcija bubrežne zdjelice).
Osnovno liječenje usmjereno je ka otkrivanju uzroka opstrukcije. Primjerice, ukoliko se prisutni mokraćni kamenci,potrebno je učiniti ureterotomiju.
Unilateralna nefrektomija (uklanjanje bolesnog bubrega) potrebna je u teškim slučajevima jednostrane hidronefroze ukoliko intravenska urografija pokaže da je drugi bubreg funkcionalan.
U slučajevima obostrane hidronefroze sa zatajenjem bubrega, prognoza je vrlo loša.
Naš pacijent „Zen“, 12 godina star mužjak križane pasmine zaprimljen je zbog kroničnog šepanja na stražnju nogu. Prilikom dijagnostičke obrade, ustanovilo se da „Zen“ ima i drugi problem, što je bila hidronefroza. Uz krvne pretrage i RTG, učinjen je UZV abdomena koji je pokazao promijenjen lijevi bubreg veličine cca 12x 7.5cm, desni je bio nepromijenjen i u funkciji. Zbog neurološkog problema „Zen“ je bio podvrgnut i MR (magnetska rezonancija) koja je još jednom potvrdila našu dijagnozu: Unilateralna hidronefroza. „Zen“ je podvrgnut operaciji u kojoj je hidronefrotični bubreg uklonjen, vrlo se brzo oporavio i ponovo je onaj „stari“ pas.
